þreyta

Icelandic

From Old Norse þreyta, from Proto-Germanic *þrautijaną; related to þraut (“struggle, ordeal, difficult task”).

þreyta (weak verb, third-person singular past indicative þreytti, supine þreytt)

*þreyta* – active voice (*germynd*)
		present nútíð	past þátíð	present nútíð	past þátíð
infinitive nafnháttur		að þreyta
supine sagnbót		þreytt
present participle lýsingarháttur nútíðar		þreytandi

		indicative framsöguháttur		subjunctive viðtengingarháttur
singular	ég	þreyti	þreytti	þreyti	þreytti
	þú	þreytir	þreyttir	þreytir	þreyttir
	hann, hún, það	þreytir	þreytti	þreyti	þreytti
plural	við	þreytum	þreyttum	þreytum	þreyttum
	þið	þreytið	þreyttuð	þreytið	þreyttuð
	þeir, þær, þau	þreyta	þreyttu	þreyti	þreyttu

		imperative boðháttur
singular	þú	þreyt (þú), þreyttu
plural	þið	þreytið (þið), þreytiði¹

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

*þreytast* – mediopassive voice (*miðmynd*)
		present nútíð	past þátíð	present nútíð	past þátíð
infinitive nafnháttur		að þreytast
supine sagnbót		þreyst
present participle lýsingarháttur nútíðar		þreytandist (rare; see appendix)

		indicative framsöguháttur		subjunctive viðtengingarháttur
singular	ég	þreytist	þreyttist	þreytist	þreyttist
	þú	þreytist	þreyttist	þreytist	þreyttist
	hann, hún, það	þreytist	þreyttist	þreytist	þreyttist
plural	við	þreytumst	þreyttumst	þreytumst	þreyttumst
	þið	þreytist	þreyttust	þreytist	þreyttust
	þeir, þær, þau	þreytast	þreyttust	þreytist	þreyttust

		imperative boðháttur
singular	þú	þreyst (þú), þreystu
plural	þið	þreytist (þið), þreytisti¹

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

*þreyttur* — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
strong declension (sterk beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	þreyttur	þreytt	þreytt	þreyttir	þreyttar	þreytt
accusative (þolfall)	þreyttan	þreytta	þreytt	þreytta	þreyttar	þreytt
dative (þágufall)	þreyttum	þreyttri	þreyttu	þreyttum	þreyttum	þreyttum
genitive (eignarfall)	þreytts	þreyttrar	þreytts	þreyttra	þreyttra	þreyttra

weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
weak declension (veik beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	þreytti	þreytta	þreytta	þreyttu	þreyttu	þreyttu
accusative (þolfall)	þreytta	þreyttu	þreytta	þreyttu	þreyttu	þreyttu
dative (þágufall)	þreytta	þreyttu	þreytta	þreyttu	þreyttu	þreyttu
genitive (eignarfall)	þreytta	þreyttu	þreytta	þreyttu	þreyttu	þreyttu

From þreyta (verb).

þreyta f (genitive singular þreytu, no plural)