Idi na sadržaj

936.

Uredi veze
S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Godine:

◄◄ | ◄ | 932. | 933. | 934. | 935. | 936. | 937. | 938. | 939. | 940. | ► | ►►

Decenije:

◄ | 900-e | 910-e | 920-e | 930-e | 940-e | 950-e | 960-e | ►

Vijekovi:

◄ | 9. vijek | 10. vijek | 11. vijek | ►

936. u drugim kalendarima
Gregorijanski kalendar936
CMXXXVI
Ab Urbe condita1689
Asirski kalendar5686
Bengalski kalendar343
Berberski kalendar1886
Budistički kalendar1480
Burmanski kalendar298
Bizantijski kalendar6444–6445
Kineski kalendar乙未年 (Drveni Koza)
3632 ili 3572
    — do —
丙申年 (Vatreni Majmun)
3633 ili 3573
Koptski kalendar652–653
Diskordijanski kalendar2102
Etiopijski kalendar928–929
Hebrejski kalendar4696–4697
Hindski kalendari
 - Vikram Samvat992–993
 - Šaka Samvat858–859
 - Kali Juga4037–4038
Holocenski kalendar10936
Iranski kalendar314–315
Islamski kalendar324–325
Julijanski kalendar936
CMXXXVI
Korejski kalendar3269
Minguo kalendar976 prije Tajvana
民前976年
Seleukidska era1247/1248 AG
Tajlandski solarni kalendar1478–1479
Ova kutija:

Godina 936. (CMXXXVI) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 936. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

Događaji

[uredi | uredi izvor]

Evropa

[uredi | uredi izvor]
  • 19. juni – U Laonu, Luj IV, 14-godišnji sin pokojnog kralja Karla Jednostavnog, krunisan je za kralja Zapadne Franačke nakon što ga je Hugo Veliki, grof od Pariza, pozvao iz Wessexa. Hugo, čiji je otac, kralj Robert I, poginuo u bici kod Soissonsa 923. godine, dobija titulu vojvode Franaka i postaje drugi najmoćniji čovjek u Zapadnofranačkom Kraljevstvu. Krunisanje Luja IV uslijedilo je nakon smrti kralja Rudolfa I u Auxerreu ranije te godine. Luj IV je vraćen iz egzila u Engleskoj da bi ga nadbiskup Reimsa, Artaud, krunisao za kralja. Kasnije će se oženiti Gerbergom od Saksonije, sestrom Otta I od Njemačke, udovicom Giselberta (umro 939. godine), vojvode od Lotaringije.
  • 2. juli – Kralj Henrik I ("Ptičar") umire u svojoj kraljevskoj palati u Memlebenu, Tiringija, nakon 17-godišnje vladavine. Nasljeđuje ga 23-godišnji sin Oton I, oženjen Editom (Eadgyth), kćerkom pokojnog kralja Edvarda Starijeg. Oton je prvi njemački kralj krunisan u bivšoj prijestolnici Karla Velikog, Aachenu, a nadbiskup Mainza, Hildebert, uručio mu je kraljevske insignije. Oton je bogato obdario biskupije (lično je imenovao biskupe) koje su ga podržavale protiv pobunjeničkih vojvoda, koje je jednog za drugim eliminisao (zaključno sa 939. godinom). Imenovao je Hermana Billunga princeps militae[1] pograničnog područja naseljenog Veletima, Abodritima, Vagrijancima i Vikinzima (Billungska marka).
  • Ljeto – Hugo od Provanse, kralj Italije, šalje svog sina i suvladara Lotara II s trećom ekspedicijom u Rim kako bi svrgnuo Alberika II. Rimska građanska milicija odbija sve njihove napade. Na kraju, oslabljeni epidemijom, lombardijski plemići vrše pritisak na Huga da prihvati mirovni sporazum koji je posredovao Odo od Clunyja.
  • Mađarska vojska napada Frankonu i okupira Fuldu. Napadaju ih istočnofranačke snage i prisiljavaju ih da krenu na zapad. Oton I kreće protiv pobunjenih labskih Slavena.[2]
  • Nadbiskup Unni od Hamburga-Bremena posjećuje danskog kralja Gorma i švedskog kralja Ringa prije nego što umire u Birki.
  • Gorm Stariji potvrđen kao kralj Danske u vremenu kada je primio Unnija, nadbiskupa Bremena. Prema Adamu od Bremena, vladao je sa svojim sinom Haraldom. Vjeruje se da je umro oko 958. godine.[3]
  • Alain Barbetorte se iskrcao u Armorici, na poticaj opata Ivana od Landévenneca i uz pomoć trupa prognanih Bretonaca i Engleza. Pobijedio je kod Dola, u logoru Pérana blizu Saint-Brieuca i kod Plouriva.[4]
  • Grof Raymond Pons od Toulousea uzeo je titulu princa ili vojvode od Akvitanije.[5]

Arapsko carstvo

[uredi | uredi izvor]
  • 19. novembar: Emevidski halifa Abdulrahman osnovao je Madinat al-Zahru, blizu Kordobe, koja je postala previše prenaseljena (300.000 stanovnika), da bi tamo uspostavio svoju rezidenciju.[6]
  • Proljeće – Muhammed ibn Tughdž al-Ikhšid, vladar Egipta i Sirije, pobjeđuje fatimidske snage u blizini Aleksandrije. On ih potiskuje iz grada, prisiljavajući Fatimide da se povuku iz Egipta u svoju bazu u Cirenaiki.
  • Ljeto – Ibn Mukla, abasidski zvaničnik i vezir, osramoćen je nakon neuspjelog pohoda protiv Muhameda ibn Ra'ika, pobunjenog guvernera Vasita. Uhapšen je i zatvoren u Bagdadu.
  • 8. novembar[7]: Guverner Iraka, Ibn Ra'iq, postaje Emir El-umara' (emir emira) abasidskog halife u Bagdadu.[8] Emir El-umara', vrhovni komandant vojske, postaje šef finansijske uprave i odgovoran je za održavanje reda u carstvu. On posjeduje efektivnu moć. Halifat je ograničen na vjerske i predstavničke funkcije.

Engleska

[uredi | uredi izvor]
  • Kralj Ethelstan određuje istočnu obalu rijeke Tamar kao granicu između Kraljevine Engleske i Cornwalla.[9]

Kina

[uredi | uredi izvor]
  • 28. novembar – Ši Džingtang je ustoličen kao prvi car Kasnog Džin-a od strane Tai Zonga, vladara dinastije Liao predvođene Khitanima, nakon pobune protiv njegovog rivala, cara Feidža iz Kasnog Tanga.

936. u temama

[uredi | uredi izvor]

Religija

[uredi | uredi izvor]
  • 3. januar – Papa Leo VII naslijedio je Ivana XI (koji je umro prethodne godine) kao 126. papa Katoličke crkve (završava se 939. godine). Leo je bio pod utjecajem Oda od Clunyja.[10]

Rođeni

[uredi | uredi izvor]
  • 24. septembar – 'Adud al-Davla, vladar dinastije Bujid (umro 983.)
  • Ebu El-Qasim El-Zahravi, muslimanski ljekar i hirurg (umro 1013.)
  • Gunnor, vojvotkinja supruga Normandije (približan datum)
  • Zhou ("Stariji"), kraljica supruga Južnog Tanga (približan datum)

Umrli

[uredi | uredi izvor]
  • 13. februar – Xiao Ven, carica dinastije Liao
  • 2. juli – Henrik Ptičar, kralj Istočnofranačkog Kraljevstva
  • 5. juli – Xu Ji, službenik i kancelar bivšeg Šua
  • 17. septembar – Unni, nadbiskup Hamburga-Bremena
  • 27. septembar – Kyŏn Hwŏn, kralj Kasnog Baekjea (rođen 867.)
  • 25. decembar – Zhang Džingda, general Kasnog Tanga
  • Ebu Bekr ibn Mudžāhid, muslimanski kanonski učenjak
  • Ebu El-Hasan El-Eš'ari, muslimanski šafijski učenjak (rođen 874.)
  • El-Muntakhab El-Hasan, vladar dinastije Rassid
  • Andrej od Konstantinopola, bizantski svetac
  • Gagik I od Vaspurakana, armenski kralj (ili 943.)
  • Ibn El-Mughallis, muslimanski teolog i pravnik
  • Murchadh mac Sochlachan, kralj Uí Mainea (Irska)
  • Rudolf I, kralj Zapadnofranačkog kraljevstva
  • Dandi Mahadevi, indijska kraljica koja je vladala

Reference

[uredi | uredi izvor]
  1. ↑ Timothy Reuter, Rosamond McKitterick The New Cambridge Medieval History: c. 900-c. 1024. Cambridge University Press, 2005 (ISBN 978-0-521-36447-8)
  2. ↑ Timothy Reuter (1999). The New Cambridge Medieval History, Volume III, p. 244. ISBN 978-0-521-36447-8.
  3. ↑ Phillip Pulsiano,Kirsten Wolf Medieval Scandinavia : an encyclopedia. Taylor & Francis, 1993 (ISBN 978-0-8240-4787-0)
  4. ↑ Jean-Christophe Cassard Le siècle des Vikings en Bretagne. Editions Jean-paul Gisserot, 1996 (ISBN 978-2-87747-214-2)
  5. ↑ Hélène Débax La féodalité languedocienne. Presses Univ. du Mirail, 2003 (ISBN 978-2-85816-651-0)
  6. ↑ Évariste Lévi-Provençal Histoire de l'Espagne musulmane, Volume 2. Maisonneuve & Larose, 1999 (ISBN 978-2-7068-1387-0)
  7. ↑ Ephrem-Isa Yousif Les chroniqueurs syriaques. L'Harmattan, 2002 (ISBN 978-2-7475-2709-5)
  8. ↑ Gouvernés et gouvernants : Civilisations archaïques, islamiques et orientales. De Boeck Université, 1989 (ISBN 978-2-8041-2897-5)
  9. ↑ "Cornwall timeline 936". Cornwall Council.
  10. ↑ Artaud de Montor Histoire des souverains pontifes romains. Didot, 1846

Vanjski linkovi

[uredi | uredi izvor]
Preuzeto iz "https://bs.wikipedia.org/w/index.php?title=936.&oldid=3824429"